Sofia ( z gr. mądrość) – jest stolicą i jednocześnie największym miatem Bułgarii. Położona w zachodniej części kraju, w malowniczej śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojańską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego. Liczba mieszkańców wynosi 1, 30 mln. Stolica Bułgarii jest zarazem najważniejszym komunikacyjnym punktem kraju. To właśnie tutaj krzyżują się wszystkie trasy kolejowe i drogowe.
Sofia
Sofia ( z gr. mądrość) – jest stolicą i jednocześnie największym miatem Bułgarii. Położona w zachodniej części kraju, w malowniczej śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojańską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego. Liczba mieszkańców wynosi 1, 30 mln. Stolica Bułgarii jest zarazem najważniejszym komunikacyjnym punktem kraju. To właśnie tutaj krzyżują się wszystkie trasy kolejowe i drogowe.
Miasto to zamieszkiwali w przeszłości Trakowie (nazwali je „Sardi”), a później Rzymianie, którzy wybudowali mury obronne. Można je nadal oglądać w centrum miasta. Na budowlach widać także wpływ kultury bizantyjskiej. To ze wszech miar eklektyczna stolica. Meczety łączą się z cerkwiami, a nowoczesne budowle z tradycyjnymi bazarami.
Sofia słynie też z wód mineralnych i uzdrowiskowych regionów. O ich skuteczności można się przekonać odwiedzając dzielnice Gorna Banja, Bankia, Owcza Kupeł oraz Iwaniane.
>Najważniejsze zabytki to brama miejska i słynne wieże Serdiki. Katedra Aleksander Newski - wybudowana na cześć rosyjskiego Cara Aleksandra II. Poza tym warto zobaczyć zajrzeć do krypty tego, na cześć którego stworzono budowlę. Wejście do niej znajduje się zaraz przy wejściu do katedry.
Interesujący jest również zabytkowy Teatr Narodowy im. Iwana Wazowa z początku XX wieku, imponujący budynek Opery Narodowej z malowidłami ściennymi przedstawiającymi sceny ze słynnych oper, Cerkiew Św. Nedelja wybudowana na rzymskich ruinach Serdiki oraz wczesnochrześcijańska Bazylika Św. Sofii z VI wieku, wybudowana za czasów cesarza Jus. Część uliczek zachowała swój XIX wieczny klimat.
Sofia leży u stóp masywu górskiego Witosza. Wznosi się on zaledwie 8 km na południe od miasta. Zimą jest popularnym ośrodkiem narciarstwa. Najwyższym szczytem masywu Witoszy jest Czerny Wrych (2290 m). W 1934 utworzono tu park narodowy. Latem kolejki krzesełkowe wiodące na szczyt umożliwiają turystom podziwianie wspaniałych widoków. Warto zatem podjechać autobusem do schroniska Aleko, skąd dalej udać się można kolejką krzesełkową. Na stokach góry jest parę hoteli. Zimą kolejki kabinkowe zapewniają amatorom białego szaleństwa dostęp do świetnych tras narciarskich.
Miasto zachęca turystów dużym wyborem eleganckich restauracji, karczm ze smaczną kuchnią narodową, pizzerii, barów szybkiej obsługi. Sofia zapewnia też interesujące życie nocne. Jest tu cała masa małych knajpek, kameralnych klubów, dring barów i dużych dyskotek na najwyższym poziomie. Każdy może znaleźć tu coś dla siebie.
Płowdiw
Płowdiw - to drugie po Sofii pod względem liczby mieszkańców miasto Bułgarii i jedno z najstarszych w kraju. Płowdiw jest ważnym ośrodkiem gospodarczym i naukowo - kulturowym kraju. Znajduje się tu 5 szkół wyższych. Miasto posiada swój port lotniczy, węzeł kolejowy i drogowy.
Płowdiw jest miastem kontrastów. Z jednej strony posiada kilka unikatowych ruin z czasów rzymskich, z drugiej strony prezentuje najpiękniejsze domy z czasów bułgarskiego odrodzenia narodowego. To także miasto wyrosłe na styku Wschodu i Zachodu. Chrześcijańskie świątynie sąsiadują tu z minaretami muzułmańskich meczetów. Charakter malowniczej starówki najlepiej oddaje dawny przydomek Płowdiwu - „Miasto Trzech Wzgórz”. Stary Płowdiw jest to połączenie architektury bułgarskiego Odrodzenia z tą z czasów Traków, Rzymian, Bizancjum i Średniowiecza. W XIX w. bułgarscy budowniczy wznieśli to Stare Miasto z wąskimi, brukowanymi uliczkami, piękne domy z wykuszami, cienkimi kolumnami i dębowami odrzwiami, ciche zielone podwórza i szemrzące, marmurowe „czeszmi” – ujęcia źródlanej wody pitnej. Muzeum Etnograficzne, galerie sztuki, cerkwie i uliczka rzemiosł ludowych są godnymi obejrzenia obiektami Starego Płowdiwu. W wielu starych domach urządzono muzea.
Można tu odlaleźć liczne, wspaniałe zabytki:
Teatr antyczny - jest najwspanialszą budowlą z czasów rzymskich w tych okolicach. Miejsca dla widzów są położone amfiteatralnie w dwu półkolach po 14 rzędów każde. Teatr mógł pomieścić 7000 osób. Na każdej ławce była wyrzeźbiona nazwa dzielnicy. Dwupoziomowa scena, wysokiej jakości materiały i wykonanie wskazują na doskonałość ówczesnej architektury i budownictwa.
Stadion rzymski - znajduje się pod dzisiejszym centrum handlowym Płowdiwu i jest fantastycznym znaleziskiem z czasów imperatora Septimusa Sewera (193-211 r.). Ma on 30 000 miejsc (co wskazuje na wielkość miasta w tamtych czasach) i jest zbudowany w formie podkowy. Najwspanialsze zawody były organizowane na wzór greckich olimpiad. Podstawowymi dyscyplinami były rzut dyskiem i oszczepem, biegi, skoki, zapasy i łucznictwo. Zawody odbywały się co 4 lata i trwały kilka dni.
Dżumaja dżamija - jest to meczet i cenny zabytek architektoniczny pochodzący z dawnego miasta Filibe. Jest to jeden z największych i najstarszych meczetów w Bułgarii. Jego nazwa Dżumaja (w jęz. tureckim - piątek) pochodzi stąd, że nabożeństwa muzułmanów odbywają się w piątki. Meczet ten został wzniesiony za czasów sułtana Murada II (1359-85) przez syna zwierzchnika tureckiego Płowdiwu i Wschodniej Rumelii. Rekonstruowany był w latach 1785 i 1818. Jest uważany za jeden z trzech najwspanialszych meczetów na Płw. Bałkańskim. Jest to masywna budowla o grubych kamiennych ścianach, o rozmiarach ok. 33 na 45 m. Kopuła meczetu jest pokryta ołowiem, a wielokątny minaret jest zbudowany z czerwonych cegieł z elementami z białej zaprawy murarskiej. Piękny zegar słoneczny odmierzał czas panowania sułtana. Ozdobą meczetu są malowidła ścienne z XIX w. oraz loże dla sułtana i imama.
Cerkiew "Św. Marina" - jest głównym chramem Płowdiwskiej Eparchii (jednostka administr. Cerkwii Prawosławnej). Została wzniesiona na ruinach starej chrześciańskiej świątyni w 1856 r. Sprawia wrażenie przebogaty ikonostas („carskie wrota”) z 1828 r. i oryginalne ikony z okresu bułgarskiego Odrodzenia. Dzwonnica pochodzi z 1870 r.
Warna
Warna - morska stolica ma 340 000 ludności, jest oddalona od Sofii o 470 km i jest największym miastem na bułgarskim wyrzeżu. Miasto jest położone amfiteatralnie wzdłuż wygięcia Zatoki Warneńskiej i jeziora, wokół niego znajduje się wyjątkowo piękna dzielnica willowa. Miasto jest centrum regionalnym. Lotnisko Warna działa przez cały rok, w sezonie letnim samoloty startują i lądują co 10 min. Dworzec kolejowy znajduje się w południowej części miasta w wyjątkowo pięknym budynku. Warna to początek dwóch autostrad: "Hemus" prowadzącej do Sofii i Bulgarii Północnej i "Morze Czarne" w kierunku do Burgasu, Bułgari Południowej i Istambułu oraz drogi międzynarodowej E-87 do Konstancy i Europy Północnej. Tutaj znajduje się największy port bułgarski. Od najdawniejszych czasów osiadłe na tych terenach plemiona uprawiały rybołówstwo. Znaleziono pozostałości osad rybarskich zbudowanych na podporach w wodach jezior. W warneńskim Muzeum Archeologicznym znajdują się najstarsze w świecie ozdoby ze złota. W VI w. została założona grecka kolonia Odesos. Dwa wieki później miejscowość ta znalazła się we władzy Aleksandra Macedońskiego, potem stała się ważnym miastem rzymskim. Burzone i pustoszone kilkakrotnie przeszło w ręce Bizancjum. W IX w. pojawia się nazwa – Warna. 
W granicach państwa bułgarskiego miasto znalazło się za cara Kałojana. W XIV w. Warna popada w niewolę turecką. W 1444 r. miasto znalazło się pod obsadą rycerzy polskiego króla Władysława Jagiellończyka i dowódcy węgierskiego – Janosza Huniadego. Młody król Władysław poległ w bitwie pod Warną. W roku 1878 Warna została wyzwolona spod niewoli tureckiej i zaczyna się przekształcać w duży port i znany na świecie morski kurort. W Warnie organizuje się corocznie wiele międzynarodowych festiwali, np.: chórów, dni teatru, festiwal Warneńskie Lato", festiwal orkiestr i zespołów muzyki klasycznej, konkurs baletowy, folkloru, festiwale filmowe "Miłość jest szaleństwem" i "Złota Róża", teatrów kukiełkowych "Złoty Delfin" i in. Świątynia Katedralna "Wniebowzięcie Matki Boskiej" - znajduje się w centrum miasta. Zaprojektowana była na wzór cerkwi Peterhofskiej w Petersburgu. Kamień węgielny został położony podczas uroczystego nabożeństwa 22.VIII.1880 roku. Do budowy zostały wykorzystane kamienie ciosane z ruin twierdzy. Budowa trwała 6 lat, pierwsza msza została odprawiona 30.VIII.1886 roku. Witraże na wielkich południowych oknach (od strony placu) przedstawiają Św. Św. Braci Cyryla i Metodego, a od strony północnej - Św. Klimenta i Św. Angelarego. Miedziane kopuły są pokryte złotą farbą. Katedra jest jedną z najbardziej okazałych budowli w Warnie. Chram dla mieszkańców Warny – dla turystów jest godnym zwiedzenia zabytkiem.
Muzeum archeologiczne - założycielami Warneńskiego Muzeum Archeologicznego byli nauczyciele Warneńskiego Gimnazjum Męskiego i działacze społeczni. 12.XII.1901 r. uworzono Warneńskie Stowarzyszenie Archeologiczne, a muzeum zostało otwarte 11.VI.1906. W 1952 r. muzeum przeniesiono do budynku przy ul. Szejnowo. Bogate zbiory i systematyczne prace badawcze dały początki innym muzeom Warny. Na przestrzeni 120 lat zgromadzono ponad 100 000 zabytkowych przedmiotów z terenu Warny, okręgu warneńskiego i Północnowschodniej Bułgarii. Od 3.III.1983 r. ma ono siedzibę znów w starym miejscu, w budynku specjalnie zrekonstruowanym. Budowla ta pochodzi z lat 1892 – 1898 i jest utrzymana w stylu późnego baroku. Ma kształt prawie kwadratu, posiada obszerny podwórzec wewnętrzny i piękny park. Sale i korytarze są bogato zdobione freskami.
Rzymskie Łaźnie - są największym budykiem użyteczności publicznej odkrytym w Bułgarii – mają powierzchnię 7000 m² i ściany o wysokości 18 m. Wybudowane zostały u schyłku II wieku. Częste odwiedzanie łaźni było ważne dla obywateli rzymskich. Spędzali oni tutaj wiele czasu – w salach gimnastycznych i gier sportowych, salach do spotkań i rozmów, do wypoczynku i.t.p. Sale te były bogato wyposażone i zdobione. Łaźnie w Odesos były jednymi z największych w europejskiej części Imperium Rzymskiego. Rozmiary budowli, bezbłędne wykonanie zamysłu architektonicznego, bogate zdobnictwo świadczą o wysokim rozwoju kultury i sztuki w tym mieście. Tuż obok ruin znajduje się średniowieczna cerkiew ˝ Św. Atanasa˝.
Park Nadmorski - emblematem Warny jest też Park Nadmorski – pomnik sztuki ogrodniczej i parkowej. Rozciągasię on wzdłuż brzegu morza na obszarze 850 dekarów. Przy głównym wejściu zamontowany jest stylizowany zegar słoneczny przypominający odlatującego łabędzia. Park istnieje od 60-ych lat XIX w. ale przekształcił się we wzorzec sztuki parkowej dopiero pod koniec XIX i w początkach XX w. Wtedy to wśród zieleni zostały wzniesione popiersia wielkich przedstawicieli Bułgarskiego Odrodzenia. Dziś park jest ulubionym miejscem wypoczynku mieszkańców Warny oraz gości. Na terenie parku znajdują się: Muzeum Nauk Przyrodniczych, Muzeum Marynarki Wojennej, Obserwatorium Astronomiczne, Ogród Zoologiczny, Terrarium, Teatr Letni, Akwarium i unikalne Delfinarium. Mieszczą się tam także: basen pływacki i korty tenisowe. Wzdłuż alei nadbrzeżnej jest wiele restauracji i atrakcyjnych dyskotek.
Delfinarium - to współczesny budynek ze szkła i aluminium, o oryginalnej architekturze w północnej części Parku Nadmorskiego. Otwarte było 11. VIII. 1984 r. i dysponuje 1134-oma miejscami. Pokazy delfinów rozpoczynają akrobatyka i tańce na wodzie. Przez 30 min. przenoszą się Państwo w świat delfinów – pełen emocji i niespodzianek. Podwodne zabawy delfinów można obserwować przez panoramiczne okna w cukierni.
Park - muzeum "Władysława Warneńczyka" - został założony w 1934 r. aby upamiętnić wielką bitwę, w której – w roku 1444 – Polacy, Czesi, Chorwaci, Węgrzy i Bułgarzy próbowali wstrzymać turecką napaść na Europę. Mauzoleum zostało wzniesione na pozostałościach dawnego grobowca trackiego.
Burgas
Burgas - (210 000 mieszkańców) oddalone jest od Sofii o 390 km. Jest to czwarte co do wielkości miasto w Bułgarii. Znajduje się ono na półwyspie, w zachodniej części zatoki Burgaskiej. Otoczone jest trzema jeziorami: Burgaskim, Atanasowskim i Mandrenskim. Klimat tutejszy charakteryzuje się łagodną zimą i długim, słonecznym latem, a plaża ma ciemny - "czarny" – piasek. Pierwszymi mieszkańcami tych terenów byli Tracy. Następnie istniało tu rzymskie miasto – Deultum, później zwane Dewelt. Nieco później rozwinęło się tu centrum lecznicze, u źródeł wody mineralnej. W Średniowieczu wzniesiony został zamek warowny "Pirgos", w XVII w. przemianowany na Burgas. Po wyzwoleniu z niewoli tureckiej miasto razrasta się i staje się centrum południowej części czarnomorskiego wybrzeża.
Muzeum Historyczne zgromadziło bogate zbiory dotyczące starożytnych osad na brzegach Morza Czarnego, a także nowszej historii tego regionu.
Burgas ma piękny Park Nadmorski oraz wiele zabytkowych budynków, np: katedrę prawosławną "Św. Cyryla i Mrtodego", kościół armeński, katedrę katolicką, cerkwie "Świętej Marii Dziewicy" i "Św. Iwana Rylskiego".
W Burgasie, w kwietniu odbywają się Dni Niemieckiej i Austriackiej Muzyki Klasycznej; w maju i czerwcu – Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Era Wodnika"; w lipcu – Festiwal Muzyki Operowej i Klasycznej im. Emila Czakyrowa; w sierpniu – Międzynarodowy Festiwal Folkloru i Tydzień Sztuki Dziecięcej; we wrześniu – Konkurs Piosenki "Burgas i morze" i w grudniu – Międzynarodowy Konkurs Tańca Towarzyskiego.
Interesujące są warzelnie soli na jez. Burgaskim i Atanasowskim. Pod budynkiem, w którym są łaźnie z wodą mineralną znaleziono ruiny antycznej rzymskiej osady. Na południe od Burgasu, w kierunku starej twierdzy Pirgos, znajduje się wieś Krajmorie. 15 km od miasta, w pobliżu Przylądka Czokalia, rozpościera się park
Przy tworzeniu artykułu wykorzystano teksty ze stron:
przewodnik.onet.pl
obiezyswiat.org